Kefir Orta Asya’da göçebe olarak yaşamlarını sürdüren Elbruz dağlarındaki Türkler tarafından 5000 yıl önce bulunmuş, Orta Asya Türkçesi ve Arapçadaki keyf kökünden türemiş ayrıca “ Peygamber danesi, peygamber darısı” gibi isimleri de olan, içenlere keyif veren ve mutluluk hormon salgısını arttıran, hafif ekşimsi, köpüklü ve yoğurt kıvamında fermente bir süt içeceğidir.120- 140 yaşındaki Kafkasyalıların su yerine kefir içtikleri ve bu nedenle Kafkasyalıların Gençlik İksiri olarak anılan kefiri, Tibet’te budist rahiplerin tapınaklarına gelen ziyaretçilere şifa olarak dağıttıkları ve bununla hastalarını iyileştirdikleri bilinir. Hun imparatoru Atilla’nın Avrupa’ya seferleri sırasında kefirle tanışan Avrupalılar tarafından Türklerin kuvvetlerinin kefirden geldiği fark etmişler bu nedenle Türklere LAKTAFAGÜS (süt oburu) demeye başlamışlardır.

Kefir içeriğindeki B vitaminleri (B1, B12), A, D, E ve K vitaminleri ve Kalsiyum, Magnezyum, Fosfor ve Selenyum gibi mineralleri barındırmasının yanı sıra yoğurdunun içerdiği probiyotik bakteri sayısından daha fazlasını bünyesinde bulundurur.

İçeriğindeki B vitaminleri metabolizma dengesini korurken, A vitamini gözler ve sinir sisteminde, D vitamini, Kalsiyum ve Fosfor kemik sağlığında, E vitamini cilt sağlığında, K vitamini pıhtılaşma faktörlerinin oluşumunda, Magnezyum kalp ve kas sağlığında ve Selenyum da bağışıklık sisteminin güçlenmesinde etkili olmaktadır.

Probiyotik özelliğinden dolayı barsakların ve sindirim kanalının sağlıklı olmasını sağlarken ayrıca vücudun bağışıklık sistemini de güçlendirir.

Her derde deve gibi gözüken bu fermente içeceğin de bir dozajı vardır. Günde en fazla 1-2 bardak tüketilmesi tavsiye edilir. Ne demişler ilaçla zehri ayıran tek fark vardır: o da DOZAJ. Afiyetle içmeniz dileğiyle.

_________________________
[Linkleri Görüntüleyebilmek İçin Üye Olmalısınız. e-Okul.biz Üyesi Olmak İçin Tıklayınız...]

Kefir...Tadı da çok güzeldir.

_________________________
Yıllar geçiyor,geçecek.Günler geçmiş ne var!!